Ο ΑΓΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΑΣΙΖΗΣ, μτφ Ν. Καζαντζάκη

Απόλυτα, κατά τρόπο μυστικό και σίγουρο, έχει ταφτιστεί για μένα ο άγιος Φραγκίσκος με τη φύση. Στην αρχή, την ιταλική μονάχα φύση και ιδιαίτερα της Ούμπριας. αργότερα, σιγά-σιγά, όσο η καρδιά μου ξαναγύριζε στην πρώτη της αγνότητα, με τη σύση αλάκαιρη και στις τρείς κρίσημες εποχές της: τη σπορά, την άνθιση, την κάρπιση. Κι ακόμα αργοτερα -τρίτος και στερνός ωστόρα για μένα σταθμός της φραγκισκανικής ανάβασης- έφτασα να ταυτίζω το Φραγκίσκο με τη μεταφυσική ουσία της φύσης κ’ εβρισκά, κάτω από τα μεγάλα εξωτερικά σύμβολά των εποχών, τις τρείς θεμελιακές εντολές του αγίου: τη Φτώχια, την Υπακοή, την Παρθενία.

από τον προλογό του Νίκου Καζαντάκη