Προτεινόμενα

Εμφάνιση όλων των 7 αποτελεσμάτων

Show

Filter
  • «ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΛΛΕΣΤΕ», Πάπας Φραγκίσκος

    Αποστολική Παραίνεση για την κλήση στην αγιοσύνη μέσα στον σύγχρονο κόσμο

    Ο Κύριος διάλεξε τον καθένα από μας «για να γίνουμε άγιοι και αψεγάδιαστοι στην τελική κρίση» (Εφ. 1,14).

    Ο Κύριος ζητάει τα πάντα, και αυτό που προσφέρει είναι η αληθινή ζωή, η ευτυχία για την οποία πλαστήκαμε. Ο Κύριος μας θέλει αγίους και περιμένει από εμάς να μην αρκούμαστε σε μια μέτρια, συμβιβαστική και φτηνή ύπαρξη.

    Μου αρέσει να βλέπω την αγιοσύνη στον λαό του υπομονετικού Θεού: Στους γονείς που μεγαλώνουν με πολλή αγάπη τα παιδιά τους, στους άνδρες και τις γυναίκες που εργάζονται για να φέρουν το ψωμί στο σπίτι, στους αρρώστους, τις ηλικιωμένες μοναχές που συνεχίζουν να χαμογελούν.

    Αυτή είναι πολλές φορές η αγιοσύνη « της διπλανής πόρτας», αυτών που ζουν κοντά μας και είναι μια αντανάκλαση της παρουσίας του Θεού, ή, για να χρησιμοποιήσω μιαν άλλη έκφραση, «η μεσαία τάξη της αγιοσύνης».

    Λατινικός τίτλος:  GAUDETE ET EXSULTATE, Esortazione Apostolica sulla chiamata alla santità nel mondo contemporaneo (19 Μαρτίου 2018)

  • Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. Πάπας Φραγκίσκος

    Μετασυνοδική Αποστολική Παραίνεση.

    Η χαρά της αγάπης που βιώνεται μέσα στην οικογένεια

    είναι επίσης χαρά της Εκκλησίας

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΑΣΙΖΗΣ, μτφ Ν. Καζαντζάκη

    Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης του J.Joergensen, σε μετάφραση και πρόλογος του Νίκου Καζαντζάκη.

  • Ο δρόμος του Σταυρού του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, Romano Guardini

    Λίγα λόγια για το βιβλίο από τον πρόλογο

    Σε όποιον τον τελεί, ο Δρόμος του Σταυρού αποκαλύπτει πάντοτε νέους θησαυρούς. Πότε είναι η μια στάση που συγκινεί, πότε η άλλη. Για πολύ καιρό ίσως ένας πίνακας δεν θα λέει τίποτα, που όμως θα εμπνεύσει ξαφνικά, ύστερα από δεν ξέρω ποια θρησκευτική εμπειρία. Σκηνές φωτίζουν με τη μυστηριώδη φωτεινότητά τους χρόνια ολόκληρα … Όταν, κατά τον Δρόμο του Σταυρού εμπιστευόμαστε στον Ιησού τις δοκιμασίες του, τις ανησυχίες του, τις αμφιβολίες του, κερδίζουμε συχνά απρόσμενο φως, και ανέλπιστη παρηγοριά.

    Αλλά αυτή η ευλάβεια προσφέρει, πριν απ’ όλα, ένα διπλό μάθημα.

    Διδασκόμαστε πώς να συμπάσχουμε στα πάθη του Χριστού: βαδίζοντας μαζί Του, φέροντας τον σταυρό δίπλα Του, ανακαλύπτουμε την απέραντη αγάπη του Λυτρωτή, ενώ ταυτόχρονα ανακαλύπτουμε το μεγάλο μέγεθος των λαθών μας. Εκεί μαθαίνουμε τη μετάνοια, περιμένοντας, ποιος ξέρει; ίσως μια ολοκληρωτική επανόρθωση.

    Μας διδάσκει επίσης πώς να νικάμε τον πόνο … Βλέποντας τον Ιησού μπροστά στα χειρότερα βάσανα, και του σώματος και της ψυχής, βλέποντάς τον να θριαμβεύει χάρη στην αγάπη του Πατέρα και των ψυχών μας, μαθαίνουμε να κάνουμε το ίδιο …

  • ΣΥΝΟΨΗ, Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας

    «Η Σύνοψη, την οποία τώρα παρουσιάζω στην παγκόσμια Εκκλησία, είναι πιστή και βέβαιη περίληψη της Κατήχησης της Καθολικής Εκκλησίας. Αυτή εμπεριέχει, με τρόπο συνοπτικό, όλα τα ουσιαστικά και θεμελιώδη στοιχεία της πίστης της Εκκλησίας, έτσι ώστε να αποτελεί, όπως επιθυμούσε ο Προκάτοχος μου, ένα είδος οδηγού, ο οποίος επιτρέπει στα πρόσωπα που πιστεύουν ή δεν πιστεύουν, να συλλέξουν με μια συνολική ματιά, το πανόραμα της καθολικής πίστης».

    Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’

  • ΩΣΑΝΝΑ. Θρησκευτικά και Λειτουργικά άσματα, Ζωζέφ Ακεψιμάς

    «Πες μου τι ψέλνεις, θα σου πω τι πιστεύεις»

    Το λειτουργικό (τελετουργικό) άσμα και, γενικότερα, το θρησκευτικό άσμα εκφράζει και συνάμα διαμορφώνει την πίστη του χριστιανού.

    Ποια είναι η διαφορά μεταξύ θρησκευτικού και λειτουργικού άσματος;

    Ψέλνουμε τα λειτουργικά άσματα κατά τη Θεία Λειτουργία και κατά τα διάφορα. Μυστήρια (Βάφτισμα, Γάμος κτλ.). Η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού υπογράμμισε ότι «μουσική και άσμα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της επίσημης Θείας Λατρείας» (Διάταξη Για τη Θεία Λατρεία § 112), και απέδωσε μάλιστα στη μουσική και ιδιαίτερα στο λειτουργικό άσμα τον χαρακτήρα ενός «υπηρεσιακού λειτουργήματος» (munus ministeriale), δηλαδή ένα μυστηριακό χαρακτήρα. Το λειτουργικό άσμα πρέπει να είναι «στενά δεμένο με τη λειτουργική πράξη», και επομένως παίζει ένα μυσταγωγικό ρόλο, δηλαδή μας «μυεί», μας εισάγει στο μυστήριο κάθε λειτουργικής πράξης (Άσμα Εισόδου, Προσκομιδής, Κοινωνίας, Βάφτισμα κτλ.). Μερικά άσματα, αυτά καθαυτά, αποτελούν μια αυτόνομη τελετουργική πράξη, όπως το Κύριε ελέησον, το Δόξα εν Υψίστοις, το Αγιος κτλ.).

    Το λειτουργικό άσμα γράφεται για να ψαλεί από πολλούς και, κατά συνέπεια, πρέπει να είναι κατανοητό και μάλιστα ευνόητο. Πολλές φορές, σε άλλο είδος ασμάτων ή ποίησης, ο στιχουργός μπορεί να εκφραστεί με τον τρόπο που του αρμόζει καλύτερα, χωρίς να τον απασχολεί ιδιαίτερα αν τα λόγια του είναι δυσνόητα. Αυτό δεν μπορεί να ισχύει για ένα άσμα που αποβλέπει να ψαλεί από πολλούς.

    Το θρησκευτικό άσμα έχει γενικό χαρακτήρα: δεν είναι «στενά δεμένο» με μια λειτουργική πράξη (π.χ. μια πρωινή προσευχή, άσματα για διάφορες ευλάβειες – Παναγίας, Αγίων κτλ.), και δεν συνιστάται για τη λειτουργική χρήση. Μπορεί (συχνά) να έχει συναισθηματικό χαρακτήρα και να εκφράζεται σε «δυϊκή» μορφή (Εγώ-Εσύ Χριστέ), ενώ ο πληθυντικός ταιριάζει περισσότερο στο λειτουργικό άσμα και στην έκφραση της Σύναξης κατά τις λειτουργικές πράξεις (Σε Υμνούμε, σε δοξολογούμε…).

Start typing and press Enter to search